Podczas studiów medycznych odkryłem moc oddechu. Wcześniej słyszałem już o metodach pracy z oddechem, jednak podchodziłem do tego sceptycznie. Zastanawiałem się, w jaki sposób można uczyć się oddechu, skoro robię to cały czas i jakoś mi to wychodzi.

W dni egzaminów lubiłem spacerować na uczelnię i głęboko oddychać oraz wzdychać. Pewnego razu zauważyłem napięcie i pierwsze objawy stresu w drodze na egzamin. Intuicyjnie wówczas zacząłem głośno wzdychać, a po wejściu na salę egzaminacyjną okazało się, że jestem już spokojny i rozluźniony. To dało mi do myślenia. Uznałem, że może faktycznie oddech skrywa przede mną więcej tajemnic i mogę jeszcze czegoś się nauczyć w tej dziedzinie.

Po jakimś czasie postanowiłem wybrać się na pierwszy warsztat oddechu. Byłem przekonany, że nauczę się prawidłowo oddychać, poznam fizjologię oddechu i inne tego typu sprawy. Jednak to, co przeżyłem, było o wiele bardziej zaskakujące, emocjonujące i odmieniające moje życie. Doświadczyłem pierwszej w życiu terapeutycznej sesji oddechu. Zapamiętałem z tego dnia takie odczucia z ciała jak ogrom ciepła i potok łez wzruszenia. Jednak najciekawsze jest to, co stało się po warsztacie – czułem się fizycznie kilka kilogramów lżejszy i nareszcie po długim czasie cierpień przestał mnie boleć kontuzjowany bark. Miałem w sobie więcej przestrzeni na innych ludzi. Byłem bardziej wyrozumiały i spokojny. Zacząłem też dostrzegać piękno przyrody wokół mnie. Na własnej skórze doświadczyłem terapeutycznej mocy oddechu.